(Чэрвень 2008 гады)Французскія аўтамабілі заўсёды былі рэччу ў сабе, што часцяком не знаходзіла разуменні ў шырокай публікі і выходзіла бокам у стаўленні продажаў. Ці здольная знайсці разуменне ў масах Laguna III? Выпрабаваўшы мінулай увосень самыя першыя, з запалу з спякоту предсерийные асобнікі новага седана Renault на горных дарогах Аўстрыі, мы адправіліся шукаць адказ на гэтае пытанне за рулём ужо серыйных аўтамабіляў і на родных ужо горных дарогах – блізу горада Сочы.

Дзіўна: за апошні месяц гэта ўжо мой другі выезд у наваколлі Сочы на прэзентацыйны тэст-драйв, прычым абодва разу – французскіх аўтамабіляў. Можа быць, будучая сталіца Алімпіяды выклікае ў памяці французаў Блакітны Бераг роднай Ніцы, і нізкарослыя сочынскія горы здаюцца ім падобнымі на берагавыя Альпы? А можа, вузкія звілістыя і галавакружныя дарожкі нагадваюць карсіканскія… Не ведаю. У любым выпадку, месцы для правядзення тэсту абраныя цудоўна прыгожыя. Што ж, дэкарацыі годныя. Паглядзім, якім будзе само паданне ў выкананні новай Renault Laguna.

У апошні час французскія аўтавытворцы ўсё больш імкнуцца падцягнуць сваю прадукцыю да нямецкай. Гэтае жаданне суцэль зразумела: продажы большасці “французаў” у нашай краіне, выняткоўваючы мадэлі найнізкіх класаў, ідуць ні хістка ні хістка. І Renault тут не выключэнне – асноўны аб'ём продажаў складаюць больш за сціплыя Logan, Symbol і, у лепшым выпадку, Megane, а вось Laguna, напрыклад, летась была прададзеная ў зусім малаважнай колькасці. Хоць, вядома, віной таму была і будучая змена пакаленняў, але ўсё жа на новую мадэль ускладаюцца адмысловыя надзеі, і раўненне на “эталонных немцаў” у гэтым выпадку, мабыць, – мудрае рашэнне.

Але калі хтосьці з прыхільнікаў маркі турбуецца, што ў святле ўсёй гэтай гісторыі новы аўтамабіль згубіў сваю пазнавальнасць і самабытнасць, адразу супакою: гэтага не адбылося. Больш таго, новая Laguna, на мой погляд, выглядае значна ярчэй і арыгінальней ранейшай, якой не занадта хапала выразнасці. Але не ці згуляе гэта з навінкай злы жарт? Не ці адпудзіць патэнцыйных пакупнікоў? Бо ўсім зразумела, што большасць у першую чаргу выбірае аўтамабіль вачамі, а ўжо потым цікавіцца яго істай, а лагуновладельцами традыцыйна былі досыць кансерватыўныя людзі.

З іншага боку, калі бы ў Renault паступіліся сваімі прынцыпамі ў дызайне, Laguna, магчыма, згубіла бы ўласцівыя французскім аўтамабілям індывідуальнасць і вызначаны шарм. Увогуле, задача стаяла няпростая. Наколькі дакладна атрымалася вырашыць яе французам, ужо зусім хутка вырашыць, натуральна, рынак – продажы мадэлі ў Расеі ўжо пачаліся.

А пакуль перад мной на стаянцы варта больш дзясятка новенькіх Laguna – такіх, якія яны ёсць і будуць у найблізкія некалькі гадоў.

У традыцыйна высахлым у памерах кузаве нязвыкла спалучаюцца амаль плоскія панэлі дзвярэй і капота з масіўнымі бамперамі, з высокай пасавай лініяй, з росчыркамі вострых граняў і святлатэхнікай мудрагелістай формы. Ва ўсю шырыню пярэдняга бампера распластаўся велізарны паветразаборнік з элегантнай храмаванай планкай. Эмблемы – у духу часу – сталі больш і прыкметней. Выглядае новая Laguna злей ранейшай, але ў той жа час і увесистее. Асабліва абцяжарваюць яе вялікія перадпакой і задняя часткі. Ну ды добра, пакінем гутаркі аб дызайне, кожнаму, як гаворыцца, сваё. Сітавіна бы ўжо і за руль…

Захлопываю за сабой з характэрным прыемным гукам дзверы, аглядаюся па баках. Вось тут ужо “огерманивание” ідзе поўным ходам! Першае, што кідаецца ў вочы, – архітэктура перадпакоя панэлі, якая нагадвае… BMW! Лаканічнасць выдатна чытэльнай прыборнай панэлі таксама трохі нагадвае аб баварскіх машынах. Ды і якасць матэрыялаў аздаблення і падганянне панэляў – на вельмі высокім узроўні. Мабыць, па гэтых паказчыках новы Renault не саступае нямецкім “аднакласнікам”, не кажучы ўжо аб японскіх. Паўсюль мяккі дыхтоўны пластык, сучасныя і якасныя матэрыялы, і нават устаўкі, якія імітуюць алюміній, не выглядаюць чужародна. У параўнанні з салонам мінулага пакаленні Laguna – гэта велізарны скок наперад.

Пасадка зручная, знаходзіцца з першага разу і не стамляе ў далёкай дарозе. На змену традыцыйным мякка-аморфным крэслам дашлі ў меру цвёрдыя, з добрай бакавой падтрымкай і выдатным профілем. Дыяпазону рэгуляванняў будзе досыць нават самым рослым кіроўцам. У той жа час, пры маім росце 184 гл, я спакойна ўсаджваюся “сам за сабой”. Прасторны інтэр'ер. А апцыянальны люк у даху робіць яго яшчэ і вельмі светлым. Не спадабалася толькі тое, што ў адчыненым (ссунутым назад) становішчы гэты люк утворыць у задняй частцы салона своеасаблівую “нахлобучку”, паменшвалую прастора над галовамі пасажыраў. Але ці часта прыходзіцца ездзіць з адчыненым люкам? Да таго ж, да двухзонавай кліматычнай сістэмы прэтэнзій няма ніякіх.

Зараз паглядзім, які новы аўтамабіль на ходу. На расійскі рынак Laguna будзе пастаўляцца з рухавікамі 1,6 і 2,0 л у спалучэнні з 6-ступеністай механічнай КПП і 2-літровым турбированным маторам у пары з 6-ступеністым жа “аўтаматам” (пазней з'явіцца версія з 2-літровым турбадызелем). У маім распараджэнні спачатку апынулася версія з 2-літровым атмасферным сілавым агрэгатам магутнасцю 140 л.з.

Уставіўшы добра знаёмую па іншых мадэлях Renault карту-ключ у прарэз перадпакоя панэлі, націскаю на кнопку Start/Stop, і пад капотам спакойна ажывае рядная “чацвёрка”. Некалькі разоў націскаю на педаль газу і разумею, што ў “голасе” Renault, як і перш, няма ні агеньчыка, ні запалу, ні нейкі разыначкі – проста працуе матор, і ўсё. А вось шумаізаляцыя і виброзащищенность стала значна лепш, у салоне вельмі ціха. Падчас цест таксама стала зразумела, што Laguna –тихоня не толькі калі варта, але і калі едзе.

Але не толькі таму язда за яе рулём дастаўляе задавальненне. Вядома, дынаміка 2-літровага “атмосферника” – вельмі сярэдняя, не ў апошнюю чаргу дзякуючы расцягнутаму шэрагу трансмісіі. А вось падвеска наладжаная вельмі добрае. Не мінула марна павелічэнне калянасці кузава, спружын і стабілізатара папярочнай устойлівасці. Той, хто хоць раз ездзіў па горных дарогах у наваколлях Сочы, зразумее, што гэты звілісты серпантин – выдатнае месца для адзнакі працы падвескі. І Laguna не падвяла. Устойлівасць аўтамабіля вельмі добрая, а паварочвальнасць блізкая да нейтральнай.

Электраўзмацняльнік рулявога кіравання забяспечвае кіроўцу суцэль адэкватнай зваротнай сувяззю, хоць і пакідае адчуванне некаторай лёгкасці руля. Кут павароту колаў заўсёды ясны. Laguna вельмі блізка падабралася па якасці кіравальнасці да “немцам”. З'явілася сабранасць, аб якой ранейшае пакаленне мадэлі і не марыла. Добра і тое, што паляпшэнне ездавых характарыстак не пахабна ў шкоду камфорту – Laguna нават на 17-цалевых кружэлках і неідэальным асфальце застаецца вельмі лаяльным да пасажыраў аўтамабілем.

Далей перад мной устаў выбар – 1,6 л або 2,0 л з турбінай. Толкам не задаволіўшыся дынамікай 2-літровага атмасфернага рухавіка, я ўсё жа вырашыў дадаць “канёў” і апрабаваць 170-моцны турбомотор з “аўтаматам”. Што тут скажаш, такая Laguna практычна пазбавілася слабых месцаў. Несильно дадаўшы ў вазе (бо рухавік-то па ісце той жа, толькі турбіну “прыкруцілі”), яна проста набыла неабходную аўтамабілю такога класа дынаміку. І новая АКП выдатна працуе ў пары з больш магутным маторам. Мінулы 4-ступеністы “аўтамат” Renault у падноскі не падыходзіць гэтаму! Адаптыўны механізм пераключэння, плыўнасць і ў той жа час шпаркасць змены перадач дазваляюць пры неабходнасці ехаць у даволі актыўнай манеры.

Безумоўна, такая Laguna спадабалася больш за ўсё. І усё бы добра, не будзь яна топавай версіяй з які адпавядае коштам. Як паказвае досвед, звычайна на дзель самой наварочанай мадыфікацыі прыходзіцца менш усяго прададзеных аўтамабіляў.

У любым выпадку, трэба аддаць належнае французскім інжынерам Renault. Як апынулася, яны суцэль здольныя на эксперыменты. Або, можа быць, час і рынак вымусілі іх да гэтага? Ды гэта і ўсё роўна. Важна і ясна адно – новая Laguna стала тым аўтамабілем, які на роўных зможа супернічаць з канкурэнтамі ў класе D. Усе перадумовы для гэтага ёсць. Вось толькі французам з Renault не варта забываць, што немцы і японцы таксама не дрэмлюць. А то пакуль выходзіць, што Laguna выступае ў ролі хоць і хутка, але якая даганяе.

Фота: Аляксандр Горюнов